7 เรื่องขำฮา silmarillion

posted on 22 May 2013 18:25 by loilanlom in silmaril directory Entertainment, Diary
 
แม้เราจะรู้ว่าซิลมาริลรวมๆแล้วช่างเป็นเรื่องที่แสนเศร้า แต่ในความเศร้าเราก็อาจพบเรื่องที่ทำให้หัวเราะได้บางครั้งก็หัวเราะทั้งน้ำตา หรือบางทีก็หัวเราะโชคชะตาบัดซบ
บางเรื่องลงไปแล้ว บางเรื่องบังเอิญอ่านเจอมา แต่ขอรวบรวมมาใหม่(ไม่ได้เป็นข้อมูลอ้างอิงนะ)
 
1. ก็ต้นไม้ของฉันหนิ
ยาวันน่าไปฟ้องมานเว ขอให้มีเอนท์เพราะกลัวว่า คนแคระ มนุษย์ เอลฟ์ จะตัดไม้ของหล่อนจนหมด  เมื่อได้ดังประสงค์แล้ว ยาวานนากลับมาหาอาวเล ขณะกำลังตีเหล็ก
"เอรูกรุณา ให้บุตรพระองค์ระวังตัวให้ดี ในป่าจะมีพลังอำนาจดูแลรักษา น่ากลัวนัก"
 ยาวานนาทำเสียงสูง เอามือกอดอก ชายตามอง คล้ายจะอวดต่ออาวเล
"ถึงอย่างไรพวกนั้นก็ต้องตัดไม้มาใช้อยู่ดี"
เทพอาวเลตรัสตอบเรียบๆและหันไปตีเหล็กต่อ
ขำก๊ากเลยอ่ะ นึกถึงภาพยาวานน่าเป็นเอ็นจีโอแล้วเต้นเร่าๆ กระทืบเท้า

 
2.ไม่ใช่คนแรก
เมื่อยาวานนาขอให้เฟอานอร์นำซิลมาริลมาให้แสงแก่ทวิพฤกษา
เฟซึ่งรักซิลมาริลมากนักก็คร่ำครวญ"
หากข้าทำลายมันก็เหมือนข้าทำลายดวงใจตัวเอง
เมื่อนั้นข้านี้แหละจะเป็นเอลดาร์คนแรกในอามันที่ต้องสิ้นชีพ"
มันขำตรงที่มานดอสขัดขึ้น
"ไม่ใช่คนแรกดอก" มานดอสตรัส
 

 
3.ลืมฉันได้อย่างไร
ร่างแรกๆกำหนดให้อัมรัสตายไปไวมากๆ คือ
แกนอนหลับอยู่บนเรือที่มามิดเดิ้ลเอิร์ท
แล้วไม่มีใครนึกถึง  พอเฟอานอร์สั่งเผาเรือ  แกเลยกลายเป็นเอลฟ์ย่างไป 
แหมเหตุผลในการตายได้..........มาก
คิดดู ว่า ถ้าตายแบบนี้เฟอานอร์กับพี่น้องจะรู้สึกยังไง
มอร์ก็อธไม่หัวเราะท้องคัดท้องแข็งเลยเหรอ


 
4.อย่าโกรธพิ้งกี้ เอ้ย อย่าโกรธฟิงกี้
จาก ซิลมาฮา ตอน จดหมายหย่าของเนร์ดาแนล
ปล. น้องเนร์ขอโทษที่เคยเผลอใจกับฟิงกอลฟิน …….
พี่เฟอย่าถือโทษโกรธฟิงกี้นะคะ 
ขอตบมุขตัวเองอีกรอบ
ยังดีที่ที่อัมร็อด อัมรัสออกมาผมแดงเหมือนน้องเนร์นะเนี่ย
ถ้าผมทอง น้องเนร์แย่แน่เลย
 

 
5.ก็แค่เนี้ย
อีกบทในทูรินที่อ่านแล้วหัวเราะมากเลยอ่ะ ตอนที่กำลังลุ้นว่า
อีหรอบนี้ทูรินถูกธิงโกลเข้าใจผิดแน่นอน

แล้วเบเล็กพาเนลลัสเข้ามา เนลลัสเป็นเอลฟ์สาวแรกรุ่นไม่เคยเข้าเมืองมาก่อน
พูดอ้ำๆอึ้งๆ
"ฝ่าบาท หม่อมฉันนั่งอยู่บนต้นไม้"
ธิงโกลยิ้ม "ใครใครก็เคยทำเช่นนั้น เจ้าไม่จำเป็นต้องบอกข้า"
เนลลัส "ใครๆก็เคย แม้แต่ลูธิเอน หม่อมฉันกำลังคิดถึงนางอยู่
เมื่อเช้าวันนั้นและคิดถึงเบเรนชาวมนุษย์"
 ธิงโกลไม่ตอบ ไม่ยิ้ม ทรงรอนางกล่าวต่อ
" ทูรินทำให้หม่อมฉันนึกถึงเบเรน หม่อมฉันได้ยินว่าพวกเขาเป็นญาติกัน
พวกเขาดูละม้ายคล้ายกันถ้าตั้งใจดูดีๆ"

อ่านถึงตรงนี้เราเข้าใจความรู้สึกธิงโกลเลย
ธิงโกลเริ่มหมดความอดทน "พวกเขาอาจคล้ายกัน ตอนนี้ทูรินดูหมิ่นข้าและหนีไปแล้ว และเจ้าจะไม่ได้เห็นเขาเพื่อวิเคราะห์ความเป็นญาติของพวกเขาอีก ข้าจะประกาศคำพิพากษา ณ บัดนี้"

"ฝ่าบาท โปรดอดทนกับหม่อมฉัน หม่อมฉันเห็นซายรอสถือดาบกับโล่ออกจากป่า กระโจนเข้าใส่ทูรินข้างหลังหมายลอบทำร้าย"
ธิงโกลตะลึงเมื่อรู้ความจริง  คิดในใจ"ก็แค่เนี้ย" 
 
 

 
6.ตัวลอย
พอเหล่าวาลาร์รู้ว่าเฟอานอร์ตายแล้ว มานเวถึงกับหลั่งน้ำตา
กล่าวคำระลึกถึง" โอ้ เฟอานอร์ผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดในบรรดาบุตรแห่งอิลูวาทาร์ ทรงอำนาจสูงสุดทั้งร่างกายและจิตใจ เฟอานอร์ผู้กล้าหาญ  เฟอานอร์ผู้อดทน   เฟอานอร์ผู้งดงาม  เฟอานอร์ผู้เฉลียวฉลาด เก่งกาจ เข้มแข็ง เฟอานอร์ผู้ยิ่งยงจนเกินจะบรรยายได้ทั้งหมดในที่นี้ "

เฟอานอร์ซึ่งกำลังลอยไปลอยมาในแมนดอสจามติดๆกันทันที ฮัดเช้ย ฮัดชู่ ฮะ ฮะฮาาาาาาาาาาาดชู่
"ไอ้พวกวาลาร์มันต้องกำลังสมน้ำหน้าข้าอยู่แน่ๆ"เขานึกในใจ
 หารู้ไม่ว่ากำลังได้รับการสรรเสริญเยินยออยู่ 
หากเขามาได้ยินเองกับหูคงต้องแอบร่ำร้องว่า"วาลาร์อะร๊ายย ปากหวานก้นเปรี้ยว"
 
 

 
7.พึงสละอวัยวะ เพื่อรักษาชีวิต
จากตอนที่ฟิงกอนไปช่วยมายดรอส
มายดรอส ลืมตาขึ้นมา กำลังหมดแรง และเจ็บปวดเหลือแสนกับข้อมือที่ถูกหนามแหลมทิ่มตำ
พอรู้ว่าฟินกอนมาช่วย ก็ตื้นตันใจจนพูดไม่ออก แต่ด้วยความสำนึกว่าไม่มีทางเอาตัวออกไปได้ จึงเอ่ยว่า
“ฆ่าข้าเถอะ ฟินกอน เจ้าไม่มีทางพาข้าไปได้หรอก เราจะพากันตายทั้งคู่
 ลงมือเถอะ  เร็วเข้าสิ” มายดรอสย้ำด้วยน้ำเสียงอ่อนระโหยโรยแรง  แววตาหนักแน่นจริงจัง
“แล้วข้าจะไม่ลืมบุญคุณเจ้า”
ฟินกอน คิดในใจ ถ้าตายแล้วเจ้าจะตอบแทนบุญคุณข้าได้ยังไง
เลยตอบไปว่า “มายดรอส ข้าพาเจ้าออกไปได้แน่นอน ไปทั้งยังเป็นๆนี่แหละ”
ว่าแล้วก็ส่งโทรจิตไปหาโธรอนดอร์ให้บินมา พลางชี้ให้มายดรอสดู 
“เจ้าเห็นไหม นั่นพญาอินทรีผู้ยิ่งใหญ่มาช่วยเราแล้ว” มายดรอสเงยหน้าขึ้นมองด้วยความหวัง
ทันใดนั้นเอง เขารู้สึกชาแปล๊บที่ข้อมือขวา หันไปมองฟิงกอน เห็นมีดเปื้อนเลือดอยู่ในมือ
 
 มายดรอสรู้สึกเจ็บขึ้นมาทันใด เลือดไหลไม่หยุด เอามือซ้ายขึ้นกุมแขนขวาที่ปราศจากมือ
"เจ้า" มายดรอสขบฟันเอ่ยขึ้น
ฟิงกอน “ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้าหรอก” เขาเอ่ยโดยไม่ดูหน้ามายดรอส ขณะที่ช่วยห้ามเลือดให้
พอทั้งคู่ลงมาบนหลังพญาอินทรีแล้ว ฟิงกอนยังคงปลอบต่อไป 
"พึงสละทรัพย์ เพื่อรักษาอวัยวะ   พึงสละอวัยวะ เพื่อรักษาชีวิต
พึงสละอวัยวะ ทรัพย์ และ แม้ชีวิต เพื่อรักษาความถูกต้อง
ผู้ฉลาดควรสละสุขเล็กน้อย เพื่อสุขยิ่งใหญ่ของส่วนรวม
เจ้าเคยได้ยินไหม”
แต่มายดรอสไม่ได้ฟัง เขาสลบไปหลังจากคิดในใจว่า มือข้า มือของข้า อ๊ากกกกกก
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ฮาตอนตัดมือมายดรอสอย่างจริงจัง มายดรอสคงคิดว่า "ไม่ถงไม่ถามเรื่องสุขภาพตูซ๊ากกกก คำ 55555"

#2 By Pangu Shin on 2013-07-19 01:33

เอกทีนมันช้า เป็นเหมือนกันหรือเปล่า... sad smile

#1 By Live a Live on 2013-05-22 21:52