เนื่องจากตอนล่าสุด ครอบครัวแลนนิสเตอร์เล่นได้ดีกันหมดเลย เราจึงอยากจะเล่าเรื่องของแต่ละคนกันหน่อย
 
ไทวิน

 
 
"พวกเจ้าเป็นลูกข้า ต้องทำตามคำสั่งข้า"
 
      เป็นคนที่เล่นเกมการเมืองได้เก่ง การทหารก็โอเค ถือเกียรติ ชื่อเสียงของตระกูลกว่าสิ่งใด แต่เป็นพ่อที่แย่มาก สำหรับลูกสองคนคือ เซอร์ซีกับไทริออน บังคับชีวิตของสองคนนี้ตลอดโดยไม่คำนึงถึงจิตใจของลูก  เหมือนเขาจะลำเอียงสนใจลูกชายที่น่าภาคภูมิใจเพียงคนเดียวคือ เจมี่
ข้อดีประการเดียวของเขาคือ เอาไว้ให้ลูกๆอ้างถึงความร่ำรวยของแลนนิสเตอร์
 
                จะว่าไปในความเป็นพ่อ เขามีความพยายามสูงนะ อย่างเจมี่เก่งด้านกิจกรรมกลางแจ้ง ส่วนเรื่องการเรียนเขาเห็นตัวหนังสือกลับข้าง ครูคนไหนก็อิดหนาระอาใจบอกว่าเขาคงอ่านเขียนไม่ได้แน่  ไทวินถึงกับสละเวลาเคี่ยวเข็ญลูกด้วยตัวเองทุกวันวันละสองชั่วโมง ก่อนออกไปขี่ม้า จนเจมี่อ่านออกเขียนได้
 
             กับไทเรียนเขาด่าเจ็บๆเอาหลายครั้ง แต่เราคิดว่ามันเป็นการสร้างภูมิต้านทานให้ไทเรียน
คิดไหมว่าถ้าเปลี่ยนเป็นอีกแบบ เขาเกิดโอ๋ลูก เอาใจลูกแคระมาก ไทเรียนก็จะไม่ได้เป็นไทเรียนอย่างทุกวันนี้   คือเขาเลี้ยงไทเรียนให้ทำอะไรได้ทุกอย่าง  อย่างรบไม่เก่ง ก็ยังต้องออกไปรบ มีชุดเกราะ มีม้าขี่ พอโตพอก็มอบหมายหน้าที่ให้(เริ่มจากดูแลท่อน้ำ ห้องสุขา ในปราสาท) จนการให้เป็นหัตถ์ เป็นขุนคลัง  คิดว่าเขาก็รักลูกคนนี้อยู่บ้างนะ 
 
อย่างประโยคที่ไทเรียนถามว่า ทำไมไม่ไปเยี่ยมเขาบ้าง
 แล้วไทวินตอบว่า หมอบอกว่าแผลนั่นไม่ถึงตาย 
 
แต่การทำร้ายจิตใจลูกมากไป  ก็อาจส่งผลเสียอย่างคาดไม่ถึง
 
 
 
 
 
 
 
 
เซอร์ซี
 
 
 
"ยิ่งเจ้ารักใครต่อใครมากขึ้นเท่าไหร่
เจ้ายิ่งอ่อนแอลงเท่านั้น
เจ้าจะทำสิ่งต่างๆเพื่อพวกเขา ทั้งๆที่รู้ว่าไม่ควรทำ
เจ้าจะทำตัวโง่เง่าเพื่อให้พวกเขามีความสุข
เพื่อให้พวกเขาปลอดภัย
จงอย่ารักใครเลยนอกจากลูกของเจ้า
เพราะเรื่องนั้นคนเป็นแม่เลือกไม่ได้หรอก"
 
 
        เซอร์ซีบอกกับซานซ่า ฟังแล้วมันรู้สึกว่านางเจ็บกับความรักเหลือเกิน
คือเป็นตัวร้ายในซีซั่นแรกนะ แต่ดูไป ดูไปจะเห็นใจนางมากขึ้น เข้าใจที่มาที่ไป แต่ก็จะอดสมน้ำหน้าไม่ได้อยู่ดี เพราะนางก็โหดร้ายไม่น้อย (อย่างตอนที่ไทเรียนเล่าความหลังที่นางสั่งให้คนทำร้ายสาวใช้ที่ขโมยสร้อยจนตาบอด)แล้วคนเล่น เล่นดีม๊าก ทั้งสีหน้า ท่าทาง สายตา กิริยาอาการ ออกมาจากข้างใน
 
ชีวิตมันเศร้าตั้งแต่การที่นางดันไปหลงรักน้องชายฝาแฝดของตัวเอง ซึ่งเป็นเรื่องที่ผิดธรรมเนียมประเพณีพอทีเรียนเกิด ทำให้แม่ตาย นางเลยเกลียดทีเรียนไปด้วย แล้วพอโตขึ้นมา ถูกจับแต่งกับเรการ์ พอไม่ได้แต่ง ก็ถูกจับแต่งกับโรเบิร์ต บาราธอร์น เพราะความที่นางเป็นผู้หญิงจึงต้องกลายเป็นเครื่องมือทางการเมืองให้พ่อตัวเอง 
 
"ทำไมเจมี่ได้ขี่ม้า แต่ข้ากลับต้องเป็นม้าให้เขาขี่"
 
แล้วมันมีประโยคที่นางพูดจี๊ดๆเยอะอ่ะ ไม่นับประโยคหลัก 
อาทิ ที่พูดกับโรเบิร์ต 
 
โรเบิร์ต อะไรนะที่ทำให้อาณาจักรอยู่ได้
เซอร์ซี การแต่งงานของเราไง
โรเบิร์ต ความเกลียดจะทำให้อยู่ด้วยกันได้นานแค่ไหนกัน
เซอร์ซี 17 ปีก็นานพอดู
 
แล้วโรเบิร์ตที่รูปงามในตอนนั้น ดันมีนางในดวงใจแล้ว ฟังที่นางเล่าแล้วสงสารอ่ะ
"วันแต่งงานเค้าเมามายมาขึ้นเตียง แล้วกระซิบข้างหูข้าว่า ลีอานน่ายอดรัก"
 
คือในหัวอกหญิงสาว ที่แต่งงานวันแรกต้องไปเจอเรื่องแบบนี้
 
แล้วก็ตอนที่โรเบิร์ตพูดว่า
 
 "รู้ไหม ข้าลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่านาง(ลีอานน่า)หน้าตาเป็นอย่างไร
รู้อยู่อย่างเดียวว่านางคือสิ่งที่ข้าปรารถนาที่สุดในชีวิต"
 
บางครั้งโรเบิร์ตก็ทำร้ายเซอร์ซีด้วย(แต่นางก็น่าให้ตบจริงๆแหละ)  โรเบิร์ตก็เสพสุรา นารี มีหญิงอื่นตลอด จากนั้นทั้งคู่ก็เหินห่างกัน เซอร์ซีก็เลยกลับไปคบชู้กับน้องชายที่เป็นองครักษ์แบบหลบๆซ่อนๆ  มีลูกมาสามคน ช่วงนี้ก็เศร้าอีก เพราะโรเบิร์ตเชื่อนะว่าทุกคนเป็นลูกตัวเอง  แต่เวลานางเจ็บท้องคลอดลูกทั้งสาม มีแต่เจมี่ที่คอยเฝ้าอยู่หน้าประตู แต่โรเบิร์ตทิ้งนางออกไปล่าสัตว์ทุกครั้ง พอได้ข่าวว่าคลอดแล้ว ถึงจะเอาซากสัตว์กลับมาอวด  
 
ไม่แปลกใจว่าในมุมมองนางแล้ว มีสามีอย่างนี้น่าฆ่าทิ้งแค่ไหนTongue out
 
     เซอร์ซีมีข้อดีที่รักลูกมาก แต่สอนลูกไปในทางที่ผิด(ก็ต้องโทษจอฟฟรีว่าเลวเองด้วย)ทำให้พอจอฟฟรีเป็นพระราชา กลับไม่ได้เชื่อฟังนางเลย  แต่ความโหดของนางก็ยังมีเรื่อยๆนะ ถึงจะเสียใจเรื่องจอฟฟรี     ไม่รู้จงเกลียดจงชังไทเรียนอะไรนักหนา ขนาดถึงกับส่งคนไปฆ่าน้องชายในสนามรบที่กำลังป้องกันเมือง
 
     แล้วยิ่งตอนต่อๆมา นางอยากรับใช้ตระกูลบ้าง เพราะเห็นว่าเจมี่กะทีเรียนไม่ได้คิดเล่นการเมืองเพื่อชิงอำนาจอย่างนางเลย  แล้วก็โดนพ่อตอกกลับมาแบบเจ็บๆ
 
"ที่ข้าไม่ไว้ใจเจ้าไม่ใช่เพราะเจ้าเป็นหญิง แต่เพราะเจ้้าไม่ได้ฉลาดอย่างที่ตัวเองคิด"
 
แถมยังยิ้มเยาะ ทีเรียนที่ถูกจับแต่งกับคนที่ไม่อยากแต่ง
 

 
 
 พอเจอเข้ากะตัว ถูกพ่อบังคับให้แต่งกับเกย์ เงิบเลย

 
 
 
 
 
 
 
 
 
เจมี่
 
 
แคทลิน เจ้ามันไม่ใช่อัศวิน เจ้าละทิ้งคำสาบานทุกคำที่เจ้าให้สัตย์
 
เจมี่ คำปฏิญาณเยอะแยะไปหมด พวกเขาบอกให้เราสาบานแล้วก็สาบาน
ปกป้องกษัตริย์ เชื่อฟังกษัตริย์ เชื่อฟังบิดา ปกป้องคนบริสุทธิ์ คุ้มครองผู้อ่อนแอ
 
แต่ถ้าพ่อเราเกลียดชังกษัตริย์ล่ะ
 
หากว่ากษัตริย์ฆ่าคนบริสุทธิ์ล่ะ
 
มันมากเกินไป ไม่ว่าเราทำอะไร
 
เราก็ละทิ้งคำปฏิญาณข้อหนึ่ง ไม่ก็อีกข้อหนึ่งไป
 
 
     ลูกชายที่น่าภูมิใจของไทวิน เขาทั้งเก่งกาจ รูปงาม รักน้องชาย เป็นคนล้อเล่นขำๆ  ตอนแรกเปิดมาก็ร้ายเลยด้วย การผลักแบรนตกหอคอยจนขาพิการ เพราะดันไปเจอฉาก 18+เข้า   ต่อมาที่ว่าร้ายอีกอย่าง แบบคาดไม่ถึงคือ ตอนที่คุยกับเด็กหนุ่มคนนึงที่เป็นญาติห่างๆกันในตระกูลแลนนิสเตอร์   เด็กคนเนี้ยชื่นชมแกมากเลย แต่สุดท้ายแกก็ฆ่าได้เพื่อจะหนีออกไป(แล้วก็ถูกจับกลับมาอีก) ไอ้หนุ่มนั่นก็ตายฟรี คือ ถ้าจำเป็นแล้วทำได้ทุกอย่าง
 
ชอบอ่ะ มุขนึง
 
"ดีที่บัลลังก์ไม่ได้หลอมขึ้นมาจากจู๋ ไม่งั้นเรนลีติดหนึบแน่"
 
คือ กดค้าง แล้วฮาก๊ากเลย ได้ใจมาก ขำหน้าบริแอนน์
แล้วตามมาด้วยประโยคที่ตอนแรกไม่ซึ้งนะ แต่คิดไปคิดมาซึ้งอ่ะ
"ข้าไม่โทษเขาหรอก  และข้าไม่โทษเจ้าด้วย เราเลือกไม่ได้หรอกว่าจะรักใคร"
คือมันตรงชีวิตเจมี่มาก ที่ดันไปรักกับพี่สาวฝาแฝดตัวเองแล้วก็เป็นรักต้องห้าม
 
พอมาหลังๆเจมี่ถูกจับได้แล้วถูกทารุณนี่ก็เริ่มสงสารแกนะ จนถึงฉากช่วยบริแอนน์นี่ เท่อ่ะ
แต่ดันหาทางรอดผิดคนไปหน่อย ตอนแรกก็นึกว่าคนที่จับจะเห็นแก่เงิน พาไปส่งไทวินแล้วนะ
ปรากฎว่ากลายเป็นการหยามหมิ่นเขาอย่างรุนเเรง เจมี่ถูกตัดมือมาแขวนคอไว้(สลด)

กรรมตามทันเรื่องผลักน้องแบรนน์จริงๆ
 
 
 
          เรื่องเศร้าของแกเพิ่งจะมาเผยท้ายตอน กับที่มาของฉายา ผู้สังหารกษัตริย์   เมื่อเขาทำหน้าที่เป็นองครักษ์ให้กษัตริย์บ้า คิงเเอริส เขาต้องทำสิ่งที่ไม่อยากทำ  ตามคำสาบานของทหารรักษาพระองค์ที่ต้องรับใช้พระราชา แต่เมื่อพระราชาทำผิดอย่างมหันต์   ด้วยการสั่งฆ่าประชาชนผู้บริสุทธิ์   หลงเชื่อใจไทวินทั้งที่เจมี่เตือนแล้วว่าพ่อเขาคิดไม่ซื่อ  เขาได้รับคำสั่งให้ไปฆ่าพ่อตัวเอง เมื่อเขาทำไม่ได้และตัดสินใจฆ่ากษัตริย์บ้า  ก็ถูกตราหน้าว่าเป็น คนทรยศ  เขาไม่ได้เล่าความจริงให้ใครฟัง(หยิ่งพอๆกะทูริน)  เพราะเมื่อคนเถรตรงอย่างเน็ดมาเห็น ก็พิพากษาเขาด้วยสายตาและมุมมองตามความคิดตัวเองไปแล้วว่าเจมี่รู้เห็นกับพ่อ ฆ่ากษัตริย์ลับหลัง(กษัตริย์บ้านี่ฆ่าพ่อกะพี่เน็ดนะ ไม่รู้จะไปนับถือมันทำไม  แทนที่จะขอบใจเจมี่ที่ช่วยล้างแค้นให้)ตอนเล่าเรื่องให้บริแอนน์ฟังในอ่างน้ำนี่ลุ้นจริง เครียดไปด้วย สงสารเจมี่ด้วย
 
 
 
 
 
 
ทีเรียน

 
 
ตัวละครที่รูปไม่หล่อแต่พ่อรวย คารมดี มีคำคมตลอดๆ ชายผู้เสพสุรานารี  ทำให้คนดูชอบได้ด้วยการตบเกรียนจอฟฟรีแบบสะใจ  เป็นฮีโร่สุดๆในซีซั่นสอง แบบตอนหลังที่ถูกทำร้ายขณะไปรบป้องกันเมือง ฟื้นมาก็ถูกปลด  น่าเห็นใจเขามากอ่ะ ทำดีไม่ได้ดี (ถึงไทเรียนจะเข้าใจความเป็นไปในวงอำนาจก็อดเซ็งไม่ได้)  ตอนที่ยังมีเชอยู่เคียงข้างนี่แบบซึ้ง น้ำตาไหลเลย   แต่ภาคนี้บทจะน้อยลงเพราะเนื้อเรื่องกระจาย มีบทคนละนิดคนละหน่อยกันถ้วนหน้า  ชีวิตเขาช่างเศร้าสร้อย แต่เขาพยายามสู้ชีวิตมาตลอดนะ(คงมีท้อบ้างแหละ มีพ่ออย่างไทวิน) และทำตัวสนุกไปกับมัน
เพราะตัวเองรู้ว่าคนด้อยโอกาส คนพิการ นั้นลำบากเเค่ไหน จึงเห็นใจคนเหล่านี้เป็นพิเศษ
ชอบอ่านหนังสือ เล่นการเมืองเป็นแต่มาเจอท่านย่าโอเลนน่าก็ต้องซูฮก
 
ซีนเเสนเศร้าของเขา คือการเล่าเรื่องการแต่งงานครั้งแรกสมัยยังเป็นเด็กหนุ่ม   นั่นคือ วันหนึ่งเขากับเจมีขี่ม้ากันไปเห็นโจรวิ่งไล่ผู้หญิงมาตามทาง   เจมี่ไล่โจร ให้ไทเรียนพาผู้หญิงหนีไป เขาแค่เห็นหญิงนางนั้นหนแรกก็หลงรักแล้วหลับนอนกัน   ไทเรียนถึงกับไปขอให้คนจัดพิธีแต่งงานเล็กๆให้เลยทีเดียว  แต่แล้วไม่นานวิมานก็ต้องล่ม      เมื่อไทวินรู้เข้า และเผยว่านังเนี่ยกับเหตุการณ์ทั้งหมดน่ะพ่อจัดฉากขึ้น โดยเจมี่ร่วมมือด้วย    เพราะอยากให้น้องชายที่อายุถึงวัยอันควรได้เรียนรู้เพศศึกษาจากประสบการณ์จริง  แต่ไทเรียนกลับไปรักผู้หญิงจริงๆจังๆ ซึ่งมันไม่สมควร  ผู้หญิงคนนี้เป็นโสเภณี     ว่าแล้วไทวินก็ให้นางมีอะไรกับทหารในกองทัพ ด้วยค่าตัวคนล่ะหนึ่งเหรียญทอง ซึ่งแพงมาก ใครจะไม่เอา  แล้วไทวินก็บังคับให้ลูกคือไทเรียนนั่งดู(คนรักมีอะไรกับชายอื่น)ซะให้เต็มตา
 
"ข้านั่งมองดูเหรียญในมือนางค่อยๆล้น จนหล่นลงพื้นทีละเหรียญ ทีละเหรียญ"
 
โห ทำไมพ่อช่างทำร้ายจิตใจลูกได้ถึงขนาดนี้
เหตุการณ์ตอนเล่าเรื่องนี่ เล่าได้ดีมากเลยอ่ะ เชกับบรอนน์ที่ฟังอยู่เงียบสนิทเลย
 
แล้วก็อีกตอนที่ไปพูดกับไทวินขอปราสาท แต่ไทวินไม่ให้ 
ไทเรียนอยากให้พ่อสนใจไยดีตนบ้าง ออกปากชมสักคำ ไปเยี่ยมสักหน
แต่ถูกตอกกลับแแบบหัวร่อมิได้ ร่ำไห้มิออกอีก 
 
เจ้าต้องการคำขอบคุณหรือการสรรเสริญเยินยองั้นสินะ
ตัวตลกหรือนักร้องย่อมต้องการเสียงปรบมือ แต่เจ้าคือแลนนิสเตอร์
เจ้าคิดหรือว่า ข้าต้องให้พวกเขาโรยดอกกุหลาบทุกครั้ง
ที่ข้าบาดเจ็บกลับมาจากสงคราม....
 
เจ้าฆ่ามารดาเพื่อลืมตาออกมาดูโลก
ปวงเทพทดสอบความอดทนต่อความอับอายของข้า
ด้วยการส่งคนแคระน่าทุเรศอย่างเจ้ามา
ข้าต้องยอมให้เจ้าสวมหนังราชสีห์  
เพียงเพราะข้าไม่อาจพิสูจน์ได้ว่า เจ้าไม่ใช่ลูก!!!
 
 

Comment

Comment:

Tweet